понедельник, 20 февраля 2017 г.

Գրքի և ընթերցանության մասին

Գիրքը թերևս, առավել բարդ ու մեծ հրաշալիքն է այն բոլոր հրաշալիքներից, որ մարդկությունն արարել  է ապագայի երջանկության և հզորության ճանապարհին:
                                                                                                                             Մ. Գորկի

Գրքերը լուսավորում են հոգին, ոգեշնչում ու զորացնում են մարդուն, նրա մեջ առաջացնում են լավագույն ձգտումներ, սրում են նրա միտքը և մեղմացնում սիրտը:
                                                                                                                         ՈւԹեքերեյ

Գրքերը ծնում են երազանք, այն կյանքի են կոչում, ստիպում են մտորել, դաստիարակում են դատողությունների ինքնուրույնություն:
                                                                                                                        ՍԳՍտրումիլին

Ընթերցանությունը մտածողության և մտավոր զարգացման աղբյուներից մեկն է:
                                                                                                                       ՎԱՍուխմոլինսկի

Մարդիկ դադարում են մտածել, երբ դադարում են ընթերցել:
                                                                                                                                 ԴԴիդրո

Ընթերցանություն՝ ահա լավագույն ուսումը: Մեծ մարդու մտքերին հետևելը ամենահետաքրքրական գիտությունն է:
                                                                                                                               ԱՍՊուշկին

Մի մոռացիր, որ բազմակողմանի կրթության լավագույն միջոցը ընթերցանությունն է:
                                                                                                                          ԱԻԳերցեն

Իմ մեջ եղած ամբողջ լավի համար ես պարտական եմ գրքերին:
                                                                                                                            ՄԳորկի

Գիրքը մարդուն դարձնում է տիեզերքի տերը:
                                                                                                                  ՊԱՊավլենկո
Գրքերը մարդու առաջ բաց են անում անհայտ աշխարհներ: 
                                                                                                                             ՋԳերշել
Այն տունը, ուր գրքեր չկան, նմանէ հոգուց զուրկ մարմնի: 
                                                                                                                                 Ցիցերոն

Գրքեր ընթերցելն ավելի ինքնավստահ է դարձնում անհատին:Խոսակցության ընթացքում, երբ մենք ցույց ենք տալիս այս կամ այն իրողության մասին խորքային իմացություն,անկախ մեզանից ՝ մեր վարքը, դառնում է ինքնավստահ, ավելի հավաք: Շրջապատում գիտելիքների առկայության տեղին ցուցադրումը,դրական ազդեցություն է ունենում անձի ինքնագնահատականի վրա:
Ստեղծագործ մարդիկ կարող են նախագծել միանգամից մի քանի հրաշալի գաղափարներ: Որտեղի՞ց են դրանք ծնվում,այդ հրաշալի գաղափարները:Իհարկե ՝ գրքերից,ընթերցանությունից: Կարդալով գրքեր՝ մարդիկ կարող են այնտեղից հազար ու մի հետաքրքիր գաղափարների հանդիպել,որոնք շատ հանգիստ կարող են կյանքի կոչվել:




Եթե սիստեմատիկ կերպով՝քնից առաջ, ընթերցեք գիրք ,ապա շատ շուտով օրգանիզմը կվարժվի այդ ռիթմին,և այդ ժամանակ ընթերցելը կդառնա յուրօրինակ ազդակ, մոտալուտ քնի մասին: Այս ձևով դուք ոչ միայն կկարգավորեք ու կլավացնեք քունը ,այլ նաև առավոտյան կզգաք ձեզ ավելի թարմ ու առույգ:

воскресенье, 19 февраля 2017 г.

Գիրք նվիրելու օր


Փետրվարի 19-ը հայ մեծանուն բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի ծննդյան օրն է, և այդ օրը Հայաստանում նշվում է որպես գիրք նվիրելու օր:
Մեզանից շատ-շատերը գրքի հետ ծանոթացել ու մտերմացել են հենց թումանյանական հեքիաթներով, մանկական բանաստեղծություններով, անմահ քառյակներով, պոեմներով...
Գիրք նվիրելու տոնը բազմախորհուրդ է. այն հիշեցնում է մեզ, որ պետք է ճանաչենք գրքի արժեքը, ընթերցենք ու եթե ոչ հաճախ, ապա տարվա մեջ գեթ մեկ օր մեկական գիրք նվիրենք մեր մտերիմներին, հարազատներին: Կարող ենք նվիրել մեր կարդացած ու չկարդացած, հին ու նոր գրքերը` դրանով մեկ անգամ ևս հիշեցնելով, որ գիրքը միտք է ու հոգի, որ այն մեզ նվիրում է վայելքի անմոռաց րոպեներ ու ժամեր: Գիրք նվիրելով` ինքներս մեզ և մեր շրջապատին նվիրում ենք հոգևոր հաղորդակցման հաճելի ու անմոռաց պահեր: 

Նվիրեք միմյանց գրքեր ու արթուն պահեք ձեր մեջ ընթերցողին:
     Դպրոցում ամեն տարի այս օրը աշակերտները միմյանց գրքեր են նվիրում:  Նվեր գրքեր  է ստանում նաև դպրոցի գրադարանը: Վերջերս գրադարանի ֆոնդը հարստացավ մի նոր և հետաքրքիր գրքով: Դա Վահե Պալատունու <<Հայկական ուխտագնացություն պատմության միջով>>   Գրականության և արվեստի թանգարանի 2003թ. հրատարակած գիրքն էր: Գիրքը գրադարանին էր նվիրել դպրոցի շրջանավարտ
Հասմիկ Հախվերդյանը: Գիրքը նվիրված  է հեղինակի հարազատների հիշատակին: Գրքի հեղինակ Վահե Պալատունին ամերիկահայ բարձր հայ մտավորական է, որը Մայր Հայրենիք ուխտի էր եկել: Նա հայրենիքի      և ժողովրդի ճակատագրով մտահոգ Հայ և բարի ու համեստ Մարդ էր:  Պալատունու գիրքը նրա ուխտագնացությունն է Հայաստանի սրբավայրերով, նրա ճամփորդությունն է հայրենի եղերական ու փառավոր պատմուրյան միջով՝ անցյալից դեպի ներկան:
 Դրանից հետո նա խոստովանել է. <<Ես ավելի ուժեղ ու հստակ եմ գիտակցում իմ հայ լինելը>>:

Դանիել Վարուժան

Փետրվարի 17-ին  11-1 դասարանում անցկացվեց բարձրաձայն ընթերցանություն: Թեման  Դ. Վարուժանի կյանքն ու ստեղծագործությունն էր: Մեծ եղեռնի տարիներին նրա ապրած կյանքի ու գործունեության մասին աշակերտները կարդացին Մեծ եղեռնի 100 ամյակին  նվիրված <<Պատասխան  100 տարի անց>> գրքից:  Դ. Վարուժանի մասին պատմող հատվածը կարդացին ամբողջությամբ: Ընթերցվեց նաև նրա ասույթները:  Պատկերագիրքը անդրադարձ է 1894-1923թթ. գրված, Հայոց ցեղասպանությունը փաստող անպատասխան նամակների և վկայությունների:
1915թ. ապրիլի 24-ին Պոլսից աքսորված մի քանի հարյուր հայ մտավորականներից էր նաև Դ. Վարուժանը: Շատերի հետ նահատակվեց նաև Վարուժանը: Որն էր նրա և մյուս հայերի մեղքը. <<Թշնամի են այն բոլոր հայերը,որ խոսքով, գրչով կամ գործով աշխատել են կամ կարող են աշխատել Հայաստանը կառուցելու համար>>:
 <<Ինչ փույթ կեանքը մեռնող, երբոր երազը կ՝ապրի, երբոր երազն անմահ է>>:
Դ. Վարոժանը ջանում է իրականացնել իր ազգի մեծ երազը՝ հայ ժողովրդի վերածնունդը: <<Մեծ պիտի ըլլամ,հավերժական պիտի ըլլամ>>: Վարուժանը բաղձանք ուներ. <<Ապագայի մարդուն նվիրել այնպիսի հզոր երգ մը, որ հայրենիք ինծի պես արարած մը ծնած ըլլալուն գոնե չզղջա>>; Թեև հավատում էր Հայի ապագային, բայց և հանճարեղ սիրտը զգում էր՝ <<Պիտի մեռնիմ՝ Հայաստանի պատկերը բիբերուս մեջ...>>:




понедельник, 13 февраля 2017 г.

Տյառնընդառաջ

Տյառնընդառաջի տոնը սկսվում է փետրվարի 13-ին եկեղեցում երեկոյան ժամերգությամբ, որից հետո երգվում է <<Լույս զվարթ >> շարականը:  Քահանայի օրհնությունից հետո վառում են եկեղեցու բակի մեծ խարույկը:  Կրակի վառելու պատվավոր իրավունքը պատկանում էր այդ տարի ամուսնացած  նորափեսաներին: Հավաքված ժողովուրդը թեժացնում էր կրակը և կոչ անում միմյանց <<ձմեռը վառել>>:
Տարածված էր այն պատկերացումը, թե Տյառնընդառաջի հետ վերջանում է <<ձմռան քառասունքը>>: Եկեղեցու բակում հավաքվածները  վառվող կրակից մոմերով կրակ են տանում իրենց տները և տների բակերում խարույկներ վառում: Դրանք ասես ցրում են ձմռան ցուրտն ու մթությունը և ավետում գարնան գալուստը:
    Հաջորդ օրն  ավարտվում է  Տյառնընդառաջի տոնը,որը հայտնի է նաև Տրնդեզ անունով: Տյառնընդառաջ նշանակում է Տիրոջն ընդառաջ: Տոնը      նվիրված է քառասնօրյա Հիսուսին տաճար բերելուն:


воскресенье, 12 февраля 2017 г.

Բանաստեղծություններ սիրո մասին

Սերը դա կյանքն է իր բովանդակ գեղեցկությամբ, իր բոլոր հմայքներով  ու հրապույրներով, սերն է բնության ու կյանքի արարիչը: Սիրող սիրտը լսում է այն բոլոր խոսքերը, որ մրմնջում են իրեն:
Բարձրաձայն ընթերցանության խմբակի անդամները կարդում են Պ. Սևակի, Հ. Սահյանի , Վ. Տերյանի բանաստեղծություններից:



пятница, 10 февраля 2017 г.

Դանիել Վարուժան-Հարճը

  11-1 դասարանի աշակերտների հետ անցկացվեց ընթերցանության ժամ: Բարձրաձայն ընթերցանության թեման Դ. Վարուժանի <<Հարճը>> պոեմն էր: Աշակերտները կարդում էին պոեմի առանձին հատվածները և մեկնաբանում:
  Պոեմը գրելիս հեղինակը նյութը քաղել է Մ.Խորենացու <<Հայոց պատմությունից>>: Պատմական փաստերի հիման վրա Վարուժանը ստեղծում է մի հոյակապ վիպերգ: Լրացնելով նյութը՝նա բացում է դեպքի թաքուն իմաստը և ստեղծում սիրո դրամա: Նազենիկի պարը նման է մսեղեն աղոթքի: Նազենիկին գրավում է Տրդատը, որը
կռիվ է մղում վարձակի համար և խիզախորեն նվաճում իր սերը: Նազենիկը մեռնում է իրեն հետապնդող Բակուրի նետի հարվածից: Տրդատը առաջին անգամ իր կյանքում վշտից լաց է լինում: Հավերժական է Տրդատի վիշտը. սիրած կնոջ մահը շանթահարել է նրա սիրտը : Բայց չի մեռնում սերը: Պոեմը ավարտվում է գեղեցիկ խորհրդանշով: Նազենիկի սիրտը վերապրում է բնության մեջ. չորոցած բարդին, որի տակ թաղվում է նա, վերընձյուղում է, չքնաղ վարձակի հոգին  խառնվում է հավերժ նորոգվող բնությանը:



четверг, 9 февраля 2017 г.

Սուրբ Սարգիս զորավարի տոնին նվիրված հոգևոր զրույց







Երիտասարդների արագահաս բարեխոս Սուրբ Սարգսի տոնին նվիրված Նոր Նորք վարչական շրջանի ղեկավար Արմեն Ուլիխանյանի և ԱՀԹ Նոր Նորքի Ս․ Սարգիս եկեղեցու հոգևոր հովիվ Տեր Նորայր ավագ քահանա Բաղդասարյանի նախաձեռնությամբ վարչական շենքի դահլիճում կազմակերպվել էր հոգևոր զրույց-քննարկում:
Հանդիպմանը մասնակցում էին Նոր Նորքում գործող ուսումնական հաստատությունների տնօրենները և ավագ դպրոցների աշակերտները: Հանդիպմանը մասնակցում էին նաև 198 ավագ դպրոցի աշակերտները՝ փոխտնօրեն Ն. Հովսեփյանի և Հայոց եկեղեցու պատմության ուսուցիչ կ. Մխիթարյանի հետ:
Միջոցառումը մեկնարկվեց Տերունական աղոթքով, այնուհետև Սուրբ Սարգիս եկեղեցու հոգևոր հայրերը ներկայացրին Ս. Սարգիս զորավարի տոնի խորհուրդը: Հարց ու պատասխանի միջոցով ներկաները համակողմանի տեղեկատվություն  ստացան եկեղեցական տոների, ազգային ավանդույթների և սովորույթների վերաբերյալ: Զրույց- քննարկումը հետաքրքիր էր և ուսանելի:
Շնորհակալություն հայտնելով բանախոսներին հետաքրքիր քննարկման համար` Նոր Նորք վարչական շրջանի ղեկավար Արմեն Ուլիխանյանը  շնորհավորեց ներկաներին Սուրբ Սարգսի` սիրո հայկական տոնի կապակցությամբ` ընդգծելով, որ պատրաստ է մշտապես սատարել և աջակցել նմանօրինակ միջոցառումների կազմակերպման հարցում. պետք է արժևորել օրվա խորհուրդը, զերծ մնալ օտարամոլությունից, լինել հետևորդը մեր ազգային ավանդույթների: